Thursday, 30 July 2015

புரட்சித் தலைவி “ஒளவையார்”!

சிங்கப்பூர் தமிழ்மொழிப் பண்பாட்டுக் கழகம் இவ்வாண்டு ஒளவையார் விழாவை நடத்தியது. கம்பன் விழா, கந்த சஷ்டி விழா, அண்டா, குண்டா அக்கப்போர்களுக்கு விழா எனப் பார்த்தே பழகி இருந்த எனக்கு முகநூலில் ”ஒளவையார் விழா 2015” என்ற அழைப்பிதழை பார்த்ததும் சற்றே ஆச்சர்யமாகத் தான் இருந்தது.


இதற்கு முன் இப்படியான விழாக்களுக்கு சென்றதில்லை என்பதால் இவ்விழாவில் என்ன மாதிரியான அங்கங்கள் இருக்கும் எனத் தெரிந்திராத நிலையில் இவ்விழாவிற்காக உருவாக்கப்பட்டிருந்த முகநூலின் சிறப்புப் பக்கத்தில் நான் அறிந்திருந்த நண்பர்களில் சிலர் அவர்களின் வருகையை உறுதி செய்திருந்ததாலும், நிகழ்வை ஏற்று நடத்தும் அமைப்பில் இருந்த தோழி அன்றைய தினம் மறு நினைவூட்டல் அழைப்பைக் கொடுத்திருந்ததாலும் நிகழ்விற்குச் செல்லும் துணிவு வந்தது.
அச்சரம் பிசகாது சொன்ன நேரத்திற்கு தொடங்கியிருந்த நிகழ்ச்சி அரங்கில் பள்ளிச் சீருடையிலும், சீருடை அணியாமலும் நிறைய குழந்தைகளும் அவர்களின் பெற்றோர்களும் அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டதும் ஒருவித ”கிலி”யோடு அரங்கின் கடைசி இருக்கைக்கு ஓடினேன். கடைசி இருக்கைகள் தங்களை என்னிடம் ஒப்புக் கொடுக்க எப்பொழுதும் தயங்கியதே இல்லை என்பது மீண்டும் நிருபணமானது. அரங்கத்தை முழுமையாக பார்க்கும் படியாக ஓர இருக்கையில் அமர்ந்து கொண்டேன்.

Monday, 27 July 2015

புகைப்படம் – 15

எழுத்தாளர் ஷாநவாஸ் அவர்களின் நூல் வெளியீட்டு விழாவில் அவரிடமிருந்து நூலைப் பெற்றுக் கொண்ட போது.........
நன்றி : வாசகர் வட்டம். 

மக்கள் மனசு - 4

பாகிஸ்தான் விஷயத்தில் இந்தியா மெத்தனமாக நடந்துக்கொள்கிறது என்று ஒரு கருத்து எழுந்துள்ளது. இது குறித்து உங்கள் கருத்து......

அவசரப்பட்டு ராணுவ நடவடிக்கையை எடுப்பதில் உள்ள சிக்கல்களை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டியது அவசியம். முன்பு இருந்த நிலை இப்போது இல்லை. சீனா அதைத் தனக்குச் சாதகமாக மாற்றி விடக்கூடும். இலங்கையை மையமிட்டு சீனா இந்தியாவை உளவு பார்க்க முயலும் நிலையில் பாகிஸ்தான் ஊடாக அதற்கான வாயிலை நாமே திறந்து விட்டு விடக்கூடாது. எல்லை மீறாத வரை பொறுத்திருக்கும் அதே நேரம் இரானுவ பலத்தை அதிகரிக்க வேண்டியது அவசியம். 
நன்றி : பாக்யா வார இதழ்

Friday, 24 July 2015

மெளன அழுகை - 4

[சிங்கப்பூரில் வசிக்கும் எழுத்தாளரும், சிறந்த பேச்சாளருமான அழகுநிலா அவர்கள் என் "மெளன அழுகை" கவிதைத் தொகுப்பிற்குத் தந்திருக்கும் அறிமுகம்]

தமிழ் நிகழ்ச்சிகளில் இவரைச் சந்திப்பதுண்டு. மிகவும் அமைதியான,எளிமையான மனிதர். பதிப்பகங்கள் புத்தகம் போடச் சொல்லி இவரைக் கெஞ்சுவதாக (பொதுவாக எழுத்தாளர்கள் தான் பதிப்பகங்களை அணுகுவது வாடிக்கை) அறிந்த போது ஆச்சரியமாக இருந்தது. கிட்டத்தட்ட இருபத்தி மூன்று புத்தகங்களை எழுதி வெளியிட்டுள்ளார் என்று அறிந்த போது ஆச்சரியமோ ஆச்சரியம்! தனது கவிதைப் புத்தகத்தை என்னிடம் தந்து விட்டு அவர் நகர்ந்த போதே கட்டாயம் அந்த நூலைப் படிக்க வேண்டுமென்று முடிவெடுத்து விட்டேன். அவரது கவிதைத் தொகுப்பின் பெயர் “மெளன அழுகை”. எளிமையான சொற்களால் யதார்த்த வாழ்வைக் கவிதைகளில் புனைந்துள்ளார். இந்த தொகுப்பில் சில கவிதைகள் பெண்மொழியைப் பேசுவது எனக்கு அதிக வியப்பை அளித்தது.

Wednesday, 22 July 2015

கடவுளிடம் வரம் வாங்கும் முன்

மன அழுத்தம் நிறைந்து நிற்கும் பொழுதெல்லாம் அதிலிருந்து விடுபட வாசிப்பின் பக்கம் சாய்வது வழக்கம். நேற்று அப்படியான மனநிலையில் நகைச்சுவை அதகளம் செய்யும் நடைக்குச் சொந்தக்காரரான க.சீ.சிவகுமாரின் கதைகளை இணையத்தில் வாசித்துக் கொண்டிருந்த போது அண்ணன் பாஸ்கர் சக்தி நினைவுக்கு வந்தார். அவரை இதற்கு முன் சந்தித்து கை குலுக்கிய தருணத்தின் காயாத ஈரம் கூட அதற்குக் காரணமாக இருந்திருக்கலாம்.

தமிழ்மொழி விழா 2015 ன் ஒரு அங்கமாக ஏப்ரல் மாதம் தங்கமீன் வாசகர் வட்டம் நடத்திய கதை – திரைக்கதை – வசனம் பயிலரங்கை நடத்துவதற்காக பாஸ்கர் சக்தி வந்திருந்தார். இப்பயிலரங்கிற்கு முந்தைய அறிமுக நிகழ்வாக அங்மோகியோ நூலகத்தில் எழுத்தாளர் பாஸ்கர் சக்தியோடு ஒரு கோப்பைத் தேநீர் என்ற கலந்துரையாடல் நிகழ்வு நடை பெற்றது.
வகுப்பறைகளுக்கு காலதாமதமாக வரும் தொட்டில் பழக்கம் இன்னும் விடாமலே இருப்பதாலோ என்னவோ எப்படித் திட்டமிட்டுக் கிளம்பினாலும் நிகழ்வுகளுக்கு சரியான நேரத்திற்கு என்னால் செல்ல முடிந்ததில்லை.. இம்முறையாவது சரியான நேரத்திற்குச் சென்று விட வேண்டும் என முடிவு செய்து  சில முன்னேற்பாடுகளோடு கிளம்பி வந்து சேர்ந்தேன். அற்புதம் எல்லா நேரமும் நிகழாது என்பதைப் போலவே இருந்தது.

நிகழ்ச்சிக்கான அறையில் வழக்கத்திற்கு மாறாக பெரும்பாலான இருக்கைகள் வாசகர்களால் நிரம்பி இருந்தது. நிரப்பப்படாமல் இருந்த இருக்கைகள் ஆங்காங்கே நின்ற படி உரையாடிக் கொண்டிருந்த வாசகர்களுக்காகவும், வரப் போகும் வாசகர்களுக்காகவும் காத்துக் கொண்டிருந்தது. அந்திசாயும், பொழுதில் வயிற்றிற்கு இதமாய் மெதுவடை, கேசரி, டீ, காப்பி தயாராய் இருந்தது.

Monday, 20 July 2015

கழுதைக்குத் தெரியுமா கற்பூர வாசனை?

சிங்கப்பூரில் சம கால படைப்புகள் பற்றியும், படைப்பாளிகள் குறித்தும் விவாதிக்கும் ஒரு அமைப்பு வாசகர் வட்டம். ரமலான் கொண்டாட்டத்தை ஒட்டி கிடைத்த நீண்ட விடுமுறையை கொஞ்சம் கவிதை “ரம்”மியமாகவும் மாற்றிக் கொள்வதற்கான வாய்ப்பாக அமைந்தது இந்த மாத வாசகர் வட்டக் கூட்டம். மாதத்தின் மூன்றாவது வார இறுதியை தனக்கான தினமாக வைத்திருக்கும் இவ்வமைப்பின் கூட்டம் அங்மோகியோ தக்காளி அறையில் நடைபெற்றது.( ”தக்காளி அறை” ன்னு பெயர் வைக்க விசேச காரணங்கள் ஏதும் உண்டான்னு இனிமேல் தான் கேட்டுத் தெரிந்து கொள்ளனும்)

ஜெயமோகன், எஸ்.இராமகிருஷ்ணன், மனுஷ்யபுத்திரன், அ.ராமசாமி, பெருமாள் முருகன், ஜோ. டி. குரூஸ் போன்ற சமகாலத்தின் மிக முக்கிய படைப்பாளிகளை இங்கு அழைத்து வந்து அவர்களுடனான கலந்துரையாடல்கள், பயிற்சிப் பட்டறைகள் வழி  வாசிப்பையும், அதன் மீதான பார்வையையும் வெறும் பருந்துப் பார்வையாக இல்லாமல் உள்ளார்ந்த தன்மைக்கு மாற்றம் செய்து கொண்டிருக்கின்றனர். வரும் அக்டோபர் மாதம் இவ்வமைப்பு நடத்தும் கவிதை திருவிழாவிற்கு கவிஞர். கலாப்ரியா வருகிறாராம். ஆசானிடம் கேட்க நினைத்திருந்த சில கேள்விகளை இப்பவே வரிசைப் படுத்தி வைத்துக் கொள்ளவும், அவரோடு நின்று புகைப்படம் எடுத்துக் கொள்ள தரம் கூடிய கேமரா இருக்கும் படியான ஒரு அலைபேசி வாங்கவும் மனம் இப்போதே திட்டமிட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. ஆசானுக்கு சமீபத்தில் வெளியான என் கவிதைப் புத்தகத்தை தரவும் ஆசையிருக்கு. என்னை மதிரியே எத்தனை பேர் தரக் காத்திருக்கிறார்களோ? ஆசானை அந்த நெல்லையப்பர் தான் காப்பாத்தனும்! 


வட்டமாக அமர்ந்து கலந்துரையாடுவதற்கான அமைப்பில் தக்காளி அறை இருந்தது. ஒற்றை இலக்கத்தில் தொடங்கிய வாசகர்களின் எண்ணிக்கை மெல்ல இரட்டை இலக்கத்திற்குத் தாவியது. இயந்திரத்தனமான வேக வாழ்வில் குடும்பத்துடனான பொழுது போக்கிற்கான வாய்ப்பைத் தருபவைகளாக இது போன்ற நீண்ட விடுமுறை தினங்கள் தான் அமைகின்றன. அப்படியான நாளில் இலக்கியக் கூட்டத்திற்கு இத்தனை பேர் வருவது சந்தோசமான விசயம். இருக்கையில் அமர்ந்து கொண்டே உரையாடும் வசதி இருந்தது எனக்கு நல்லதாகப் போயிற்று. அறையில் நிலவிய குளிர் நடுக்கத்தையும், மேடை நடுக்கத்தையும் வெளியே காட்டிக் கொள்ளாமல் இருக்கையின் கைப்பிடியை இறுக்கமாய் பற்றிக் கொள்ள முடிந்தது.

Saturday, 18 July 2015

புகைப்படம் - 14

தங்கமீன் வாசகர் வட்ட நிகழ்வில்

நண்பர் கீழை அ. கதிர்வேலுடன்

எழுத்தாளர் குமாருடன்
நன்றி : தங்கமீன் வாசகர் வட்டம்

Friday, 17 July 2015

தந்தைக்கு...

தமிழ்கலை  மனமகிழ் மன்றம் தஃபர்ரஜ் (TAFAREG) – ரியாத் - சவுதி அரேபியா என்ற   அமைப்பால் நடத்தப்பட்ட எழுதுகிறேன் ஒரு கடிதம் – முகநூல் கடிதப் போட்டிக்கு      எழுதிய கடிதம்
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

அன்புள்ள அப்பாவுக்கு நான் நலமாக உள்ளேன். நீங்கள் நலமா? அம்மா மற்றும் வீட்டில் உள்ளவர்கள் நலன்களைக் கேட்டதாகச் சொல்லுங்கள். கடந்த வாரம் வீட்டிற்கு போன் செய்து எல்லோரிடமும் பேசினேன். குட்டிப்பையனோடு நீங்கள் வெளியில் போயிருப்பதாய் அம்மா சொன்னார்கள். நிற்க - 

உங்களுக்கு என் அட்வான்ஸ் “தந்தையர் தின வாழ்த்துகள்” அப்பா. சென்ற தந்தையர் தினத்தன்று நீங்கள் எனக்கு எழுதி அனுப்பி இருந்த குறிப்பொன்றை முக நூலில் பதிந்திருந்தேன். அதில் நீங்கள் எழுதி இருந்த ”அன்புள்ள அப்பா” என்ற வார்த்தையைப் பற்றி நண்பர்கள் பலரும் சிலாகித்து இருந்ததைப் பார்த்த போது பெற்றோருக்கும் பிள்ளைகளுக்கும் இடையே ”அன்பு” என்பது அற்புதமான விசயமாகி விட்டதோ? என்று நினைக்கத் தோன்றியது. எனக்குத் தந்தையாய், வகுப்பாசிரியராய்  ( நீங்கள்  பரிசளித்த உள்ளங்கை அகலத் திருக்குறள் புத்தகத்தை இன்னும் வைத்திருக்கிறேன்) மட்டுமின்றி என் பதிப்பாளராய், விமர்சகராய், என் இரசனைக்கேற்ற நூல்களையும், தகவல்களையும் சேகரித்துத் தருபவராய் இருப்பதையும் தாண்டிச்  சக நண்பனாகவும் என்னோடு நீங்கள் பயணிப்பது என்னையறிந்தவர்களுக்கு ஆச்சர்யம். எனக்கோ கொடுப்பினை.

Thursday, 16 July 2015

மூத்த படைப்பாளிக்கு

தமிழ்கலை  மனமகிழ் மன்றம் தஃபர்ரஜ் (TAFAREG)  – ரியாத் - சவுதி அரேபியா என்ற  அமைப்பால் நடத்தப்பட்ட எழுதுகிறேன் ஒரு கடிதம் – முகநூல் கடிதப் போட்டிக்கு   எழுதிய கடிதம்
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

என் மண்ணின் மைந்தரும், மூத்த படைப்பாளியுமான திரு. ஹிமானா சையத் சார் அவர்களுக்கு. வணக்கம். 

இரமலான் நோன்பு வாழ்த்துகள்.

“அன்பு, நட்பு, உறவு எல்லாம் பூர்வ ஜென்மத் தொடர்பு” என கீதை கூறுவதைப் போல ஏறக்குறைய பதிமூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பின் உங்களை முகநூல் வழி அறிந்து மீண்டும் தொடர்பு கொண்டேன். நேரில் சந்தித்து பேச வேண்டும் என நினைத்தாலும் வேலை நேரச் சூழலால் தங்களைச் சந்திக்க முடியாத நிலையில் இந்தக் கடிதத்தை எழுதுகிறேன்.

Wednesday, 15 July 2015

படைப்பாளியிடமிருந்து பதிப்பாளருக்கு

தமிழ்கலை  மனமகிழ் மன்றம் தஃபர்ரஜ் (TAFAREG) – ரியாத் - சவுதி அரேபியா என்ற  அமைப்பால் நடத்தப்பட்ட எழுதுகிறேன் ஒரு கடிதம் – முகநூல் கடிதப் போட்டிக்கு    எழுதிய கடிதம்
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
மதிப்பிற்குரிய திரு. லேனா சார் அவர்களுக்கு வணக்கம். நலமா?

உங்களின் மணிவிழா சமயத்தில் அலைபேசியில் பேசிய பின் சிங்கப்பூர் விமான நிலையத்தில் சந்தித்த போது பரஸ்பர அறிமுகத்திற்கு மட்டுமே அங்கு நேரமிருந்தது. அன்று நிகழ்ந்த உங்களுடனான கலந்துரையாடல் நிகழ்வுக்கு நேர நெருக்கடி காரணமாக வர முடியாமல் போய்விட்டது.

நீங்கள் 1999 ல் தொடங்கி வைத்த என் எழுத்து வாகனத்தை இன்று வரை நிறுத்தாமல் செலுத்திக் கொண்டிருக்கிறேன். அதன் தொடர்ச்சியாக இந்த வருடக் கடைசியில் என்னுடைய சில நூல்கள் வெளியாக இருக்கின்றன. இதைத் தங்களிடம் நேரில் சொல்லி ஆசீர்வாதம் பெற வேண்டும் என நினைத்திருந்தேன். ஆனால் இம்முறை மிகக் குறைவான விடுப்பில் இந்தியா வந்திருந்ததால் சந்திக்க முடியவில்லை.

புகைப்படம் - 13



தங்கமீன் வாசகர் வட்டம் நடத்திய பெண்கள் தின நிகழ்வில்


Tuesday, 14 July 2015

தங்கமீனும் ஞாயிறுப் பொழுதும்

சிங்கப்பூரில் இயங்கும் பல்வேறு தமிழ் அமைப்புகளில் தங்கமீன் அமைப்பும் ஒன்று. இணைய இதழ், பதிப்பகம், வாசகர் வட்டம் எனப் பல தளங்களில் தன்னுடைய முன்னெடுப்பை நிகழ்த்திக் கொண்டிருக்கும் தங்கமீன் வாசகர் வட்டத்தின் முப்பத்தொன்பதாவது கூட்டம் தோபயோ நூலக அரங்கில் வழமை  போல் தொடங்கியது. மாதத்தின் இரண்டாவது வாரம் தன் நிகழ்வை உறுதி செய்யும் கூட்டத்தில் ஒரு மாதத்திற்கு முன்னரே தரப்படும் கருப்பொருளுக்கான கதை, கவிதைகளுக்குப் பரிசுத் தொகையும் தருகிறார்கள்.
நேற்றைய கூட்டத்தில் பார்வையாளனாகவும், பங்கேற்பாளனாகவும்  கலந்து கொண்டேன். இதற்கு முன்னரும் சில கூட்டங்களில் பங்கெடுத்திருக்கிறேன். இம்முறை மாதம் ஒரு வாசகர் நிகழ்ச்சியை நெறிப்படுத்தும் முறை அறிமுகம் கண்டது. பிரேமா மகாலிங்கம் முதல் நிகழ்ச்சியை நெறிப்படுத்தினார். இந்த மாதச் சிறப்பு விருந்தினராக உள்ளூர் வானொலி, தொலைக்காட்சி பிரபலம் ஜெயசுதா வந்திருந்தார். இளையோரை தமிழ் புத்தக வாசிப்பை நோக்கி நகர்த்தி வருவதில் உள்ள சிக்கல்கள் குறித்துப் பேசியவர் அதை ஒரு கலந்துரையாடலாகவும் வாசகர்களிடம் மடை மாற்றி விட்டார்.

Thursday, 9 July 2015

மிஸ் என்னும் சிநேகிதி

பள்ளியில் இருந்து திரும்பிய மகள் கால அட்டவணை (TIME TABLE) செய்ய கட்டம் போட்டுத் தாரீங்களா? என்ற படி ஒரு A4 சைஸ் பேப்பரை நீட்டினாள். இவ்வளவு பெரிசா எதுக்கு? என்றதும் இது எனக்கு இல்லை. கிளாஸ் ரூம்ல ஒட்டுறதுக்கு. எங்க மிஸ்க்கு ஹெல்ப் பன்னுறதுக்காக நான் தான் வாங்கிட்டு வந்தேன் என்றாள். எனக்கே உரிய புரிதலற்ற கோபத்தில் உங்க மிஸ் செய்ற வேலையை அவங்க பார்க்காம உனக்கிட்ட கொடுத்து விட்டுட்டாங்களா? ஸ்கூலுக்கு வந்தா உங்க மிஸ்கிட்ட கேட்கிறேன் என்றேன்

Tuesday, 7 July 2015

தேவதைகள் தூவும் மழை


அகத்துறவு வெளியீடாக வந்திருக்கும் யாழிசை மணிவண்ணனின் முகநூல் பதிவுகளின் தொகுப்பு “தேவதைகள் தூவும் மழை”. இத் தொகுப்பில் முகநூலுக்கே உரிய வகையில் அமைந்த பதிவுகள் பல்வேறு தன்மைகளில் தன் தகவமைப்புகளால் நீண்டும், குறுகியும் சித்திரங்களாலான கூடாய் விரிந்து கிடக்கிறது.


முகநூல் நட்பு வட்டத்தில் இருப்பவர்களைக் கிளர்ச்சியடைய வைத்து விருப்பக்குறி இட வைக்கும் காதல் – காதலி - காதலன் சார்ந்த பதிவுகள்  பரவலாக இருந்தாலும் அதை எல்லாம் களைந்தும், கடந்தும் பார்த்தால் நம்மை விழி விரியச் செய்பவைகளாக நிகழ்ந்த – நிகழும் சம்பவங்கள் வழியேயான அவரின் பதிவுகளைத் தயக்கமின்றி அடையாளம் காட்டலாம். அவைகள் நமக்கும் உரியனவாய் இருப்பதால் நிகழ்வுகளை மனதில் காட்சிப் படுத்திப் பார்த்த படியே வாசித்துச் செல்ல முடிகிறது.

இலங்கையும்
இந்தியாவில் உள்ள கையும்
இணைந்த கைகளான போது
கை கட்டி நின்றது தமிழினம்
களத்தில் கையறு நிலை கொண்டது ஈழம் – என்ற பதிவை வாசிக்கும் போது இதை விட எளிமையாகவும், மிகச் சரியாகவும் ஒரு இன அழிப்பின் உள்ளாடலாக நிகழ்ந்த விசயங்களைச் சொல்ல முடியாது என்றே தோன்றுகிறது.

இலங்கையின் போர் முகங்கள் குறித்துப் பேசும் பெரும்பாலான படைப்புகளில் வாண்ட்டடாக புத்தனும் வந்து உட்கார்ந்து விடுவது அவனுக்கான சாபமாகிப் போனதை
சைவ மதத்தின்
இரத்தம் குடித்து
அசைவம் ஆகிறான்
புத்தன்
இலங்கையில் மட்டும் – என்ற பதிவு மறு உறுதி செய்கிறது..
         
எதற்காக வெண்பொங்கல்
கடவுளுக்கு இருக்குமோ?
சர்க்கரை வியாதி.    


முதல் நாள் சாதி கேட்டு
பகிர்ந்து கொண்டு
மறுநாள், சாதிகள் இல்லையடி பாப்பா
என்ற போது
தொடங்குவது குழப்பமும், சந்தேகமும்
           
காத்திருத்தல் சுகம் என்றவன்
கட்டாயம் நின்றிருக்க மாட்டான்
நியாய விலைக் கடை வரிசைகளில்
           
ஒற்றைக் கையில் அர்ச்சனைக் கூடை
மறுகை விரல் பிடித்து நடைபயிலும் குழந்தை
எதிரே சீறி வரும் கோயில் காளை
இப்போது எதைக் காப்பீர்கள்?
அப்படித் தான் என் நாத்திகமும்.
              
ஆண்டுக்கொருமுறை
ஆற்றில் இறங்கும் அழகரின் காதுகளில்
தன்னைக் காக்க வேண்டியிருக்குமோ வைகை.
           
ஆணும்,பெண்ணும் சமமென்பது
அர்த்த நாரித் தத்துவம்
அங்கேயே ஆரம்பிக்குது ஆணாதிக்கம்
இறைவன் கொடுத்தாராம் இடப்பக்கம்
திருத்திச் சொல்வோம் இனி
இறைவி கொடுத்தார் வலப்பக்கம்
           
ஒற்றைக் காலில்
ஊசிமுனியில் தவம் செய்து
ஆகாயக் கங்கையைக் கொணர்ந்த பகீரதன்
உணர்ந்திருப்பான் தன் தவற்றை
கழிவுநீர் கலந்த கங்கையைக் கண்டு
           
சபரிமலைப் பக்தரை
சரியாய் எழச் செய்தது
அதிகாலை ஓதப்படும்
பள்ளிவாசல் தொழுகை – வாசித்த பின் சட்டென கடந்து போக முடியாத இப்படியான பல பதிவுகளால் தன்னை முன்னிலைப்படுத்திக் கொள்ளும் யாழிசை கவிதைக்கு மிக நெருக்கத்தில் அமைந்த

கிறுக்கும் குழந்தை
திட்டாதீர்
யாருக்குத் தெரியும்
அது கடவுளின்
கையொப்பமாகக் கூட இருக்கலாம்.
           
நொறுக்குத் தீனி
உடைந்த முறுக்கு
சிதறிய குழந்தை மனசு.

      நூறு கல்லடிகளைப்
பெற்றுக் கொண்ட மாமரம்
எனக்களித்தது ஒன்றிரண்டு மாங்கனியும்
ஒரு கூடை சகிப்புத்தன்மையும் – போன்ற பதிவுகளின் வழியே தன்னுள் முகிழக் காத்திருக்கும் கவி மனநிலையையும் நம்மிடம் நீட்டிச் செல்கிறார்.

அன்றைய தினங்களுக்கும், மனநிலைக்கும் ஏற்பக் கிளர்ந்த வெளிப்பாடுகளை, கோபங்களை அக்கறைகளாக, ஐயப்பாடுகளாக, புன்னகைகளாக, கேலிகளாக, கவிதையின் சாயல் தரித்த வரிகளின் வீச்சுக்களாக வெவ்வேறு சலனங்களில்    பதியமிட்டிருக்கும் பதிவுகளாலான இந்தத் தொகுப்பை வாசிக்கும் போது ஒரு தேர்ந்த இரசனைக்காரனின் முகநூல் பக்கத்தை வாசிக்கும் மனநிலையை எட்ட முடிகிறது என்பது தான் தொகுப்பின் ஆகப் பெரிய பலம்.

கோபுலுவின் கோட்டுருவ சித்திரமாய் சிலாகிக்க மட்டுமல்ல சிந்திக்க வைக்கவும் வேண்டும். அதேநேரம் மனச் சிக்கல்களையும் தந்து விடக்கூடாது என்ற தன்மையில் ஒரு தொகுப்பை வேண்டினால் –

அயர்ச்சி கொள்ளும் மனதை மடை மாற்ற விரும்பினால் -  அதற்கு ”தேவதைகள் தூவும் மழை” உத்திரவாதம்.
            
அபாய வளைவுகள்
அதிகம் உள்ள இடங்களில்
தகவல் பலகை உண்டு
அன்பே
உன்னில் ஏன் இல்லை – என்பன போன்ற மிகச் சாதாரண, தொகுப்புகளுக்கு உடன்பாடற்ற பதிவுகளையும், புத்தாண்டு வாழ்த்து, தலைவர்களின் நினைவேந்தல், ”உன் சதாரணம் -  என்னில் சதா ரணம்”, கள்ளி, அள்ளி, மல்லி, தள்ளி, துள்ளி, கிள்ளி, சொல்லி, பல்லி, பள்ளி என சப்த சுவைக்கு மட்டுமே உரிய எதுகை, மோனைப் பதிவுகளையும், பதிவுகளுக்கிடையேயான இடைவெளிகளைத் தனித்துக் காட்டுவதில் சில பக்கங்களில் காணப்படும் குறைகளையும் தவிர்த்திருந்தால் வாசிப்பின் சுவையில் ஆங்காங்கே நிகழும் வறட்சியைத் தவிர்த்திருக்கலாம். முகநூல் பக்கத்தில் கரைந்து போகும் தன் பதிவுகளைக் காலத்தால் அழியா அச்சுப் பக்கத்திற்கு மடை மாற்றும் நவீன வரவுகளுள் ஒன்றான “தேவதைகள் தூவும் மழை”க்கும், மழை தந்த யாழுக்கும் வாழ்த்துகள்.

நன்றி : திண்ணை.காம்

Friday, 3 July 2015

முதல் ரேங்க் வராமல் போயிட்டா?


தனி இந்தி டியூசன் வகுப்பிற்குப் போவதில் பயங்கர தயக்கம் கொண்டிருந்தவனைக் கட்டாயப்படுத்த வேண்டாம் என நினைத்திருந்தேன்.  காலையில் அவனிடம் பேசிக் கொண்டிருந்த போது இந்தி டியூசனுக்கு அக்காவோடு நானும் போகவா? வேண்டாமா? என்று அவனே கேட்டதும் தயக்கத்தோடு அது உன் விருப்பம். போனால் நல்லது தானே என்றேன். முதல் மார்க் வராமல் போயிட்டா? என்றான். எதுக்கு முதல் ரேங்க்? என்றேன். அப்பத்தானே சர்ட்டிஃபிகேட் (CERTIFICATE) தருவாங்க என்றான். சர்ட்டிஃபிகேட்டும், முதல் ரேங்கும் முக்கியமில்லை. இந்தி மொழியைத் தெரிஞ்சுக்கிட்டா போதும். பெரியவனான பின் உனக்குப் பயன்படும். முதல் மார்க் வரனும்னு நினைச்சுக்கிட்டு டியூசன் போகாதே என்றேன். அப்பன்னா சரி………நானும் டியூசன் போகிறேன் அம்மாவிடம் சொல்லி விடுங்கள் என்றான். பேசி முடித்ததும் பள்ளிக்கூடங்கள் குழந்தைகளை முதல் ரேங்கையும், சர்ட்டிஃபிகேட்டையும் மட்டுமே மையப்படுத்தி அடையாளப்படுத்துகின்றன என்ற குற்றச்சாட்டுகள் பொய்யாக இருக்க வாய்ப்பில்லை என்றே தோன்றியது.