Monday, 31 August 2015

பெண்கள் சூழ் உலகில் இருந்து வரும் சிக்கல்கள்!

மகனைப் பற்றி பேசும் போதெல்லாம் மனைவியும், மகளும் அவனைப் பற்றிய குறையோடு தான் முடிப்பார்கள். எதிலும் அக்கறையில்லை. மெனக்கெடல் இல்லை. ஏனோதானோவென்று எதையும் செய்வதால் நல்ல ரிசல்ட்டை அவனால் தர முடியவில்லை எனச் சொல்லிச் சொல்லி அவர்களுக்கு அழுத்ததோ இல்லையோ எனக்குக் கேட்டு, கேட்டு அழுத்துப் போயிருந்த நிலையில் அவன் செவன்த் ரேங்க் வந்ததைப் பார்த்து எனக்கே அதிர்ச்சியாகி விட்டது என அவனுடைய கிளாஸ் மிஸ் மகளிடம் சொல்ல அது தான் ஹாட் டாப்பிக்காக சில நாட்களாய் ஓடிக் கொண்டிருந்தது. மூன்றாவது படிக்கிற பையன் தானேம்மா. இப்போதைக்கு எழுத்துக்களை அறிந்து சேர்த்து வாசிக்கக் கற்றுக் கொண்டால் போதும். ரேங்க் எடுக்க வைப்பதற்கெல்லாம் அப்புறமா அவனைத் தயார் செய்துக்கலாம் எனச் சொல்லி சமாளித்து வந்தேன்.

Friday, 28 August 2015

மனுஷ்யபுத்திரனின் கவிதைகளைப் பள்ளியில் பாடமாக வைத்தால்!

பெரும்பாலான வார இறுதி நாட்கள் உள்ளங்கையில் வாரிய நீராய் நிரம்பி விரல் இடுக்குகளில் கசிந்து முற்றாய் தீர்ந்து போய்விடும். சில சமயங்களில் மட்டுமே குவளையில் அள்ளிய நீராய் என்னிடமே இருந்து என் விருப்பத்திற்கேற்பக் கரையும். அப்படிக் கரைந்த வார இறுதிநாளாய் நேற்றைய (23-08-2015) ஞாயிறுப்பொழுதும் அமைந்தது. வாசகர் வட்டத்தின் மாதாந்திர நிகழ்வு கடந்த மாத நிகழ்வின் தொடர்ச்சியாய் சங்க இலக்கியம் முதல் நவீனக் கவிதைகள் வரை என்ற தலைப்பில் நிகழ்ந்தது. நிகழ்வு நடைபெறும் அங்மோகியோ நூலகத்திற்கு வழக்கமாகச் செல்லும் பயணத்தடத்தில் இல்லாமல் ஒரு மாறுதலுக்காக வட்டப்பாதையில் நான் சென்றதைப் போல இம்மாத நிகழ்வும் வழக்கமாக நடைபெறும் தக்காளி அறையில் இல்லாமல் வேறு அறையில் நடந்தது. தவிர, வாசகர் வட்டம் ஒருங்கிணைத்திருந்த கவிஞர் இசாக் அவர்களின் இசைத் தொகுப்பின் முன்னோட்ட நிகழ்வும் இணை நிகழ்வாய் இருந்ததால் நிறைய புது முகங்களை நேர் சந்திப்பில் பார்க்க முடிந்தது.

சங்ககாலக் கவிதைகள் (பாடல்கள்) பற்றி சித்ரா, எம்.கே.குமார், பாரதி மூர்த்தியப்பன் ஆகியோர் அந்தப் பாடல்களின் பொருளோடு பேசியது சங்கப்பாடல்களைப் பற்றி இன்னும் அறிந்து கொள்ளும் ஆர்வத்தைத் தூண்டியது. பாடநூல்களில் படித்திருந்த சில சங்கப்பாடல்களை நினைவில் கொண்டு வர முயன்று பார்த்தேன். ஒன்று கூட அகப்படவில்லை. மொட்டை மனனத்தின் கையறுநிலையை உணர்ந்த தருணமது!

அருவி காலாண்டிதழில்.....










காற்றின்
திசைக்கேற்ப பறக்கும்
நுணுக்கத்தையும்
வல்லூறுகளிடமிருந்து 
தப்பிக்கும் தந்திரத்தையும்
சொல்லித் தந்து
ஒரு பறவையாய் மாற்றியவர்
தட்சணையாய் கேட்டார்
சிறகுகளை.


நன்றி : அருவி காலாண்டிதழ்

Wednesday, 26 August 2015

வாசிப்பையும், எழுத்தையும் விட முடியுமா?

இருக்கின்ற வேலையைத் தொடரும் சூழல் இருக்கிறதா? புதிய வேலைக்குச் செல்வதாக இருந்தால் அதற்கான தகுதியைக் கொண்டிருக்கிறாயா? உனது விருப்பம், ஆசை எனப் பல காலமாய் சொல்லித் திரியும் வேலைக்கான தகுதிக்குத் தயாராகி வருகிறாயா? குடுமபச் செலவினங்களுக்கான ஆறுமாதத் தொகையைச் சேமிப்பில் வைத்திருக்கிறாயா? என என் வளர்ச்சியில் அக்கறை கொண்டவரின் எந்தக் கேள்விக்கும் என்னால்ஆம்என பதில் சொல்ல முடியாமல் போனது, ”இல்லைஎன்ற என் பதிலைக் கேட்டவர் அது குறித்துத் தொடர்ந்து பேசவில்லை. வேறு விசயங்களுக்குத் தாவியவர் நான் விடைபெற எத்தனித்த சமயத்தில்,வாழ்க்கையை வாழ்வதற்கான அடிப்படை விசயங்கள் ஒன்றில் கூட நீ தகுதியானவனாய் இல்லை. வாசிக்கிறேன், எழுதுகிறேன் என்பதெல்லாம் கேட்க நல்லா இருக்கும். சோறு போடாது. இன்னைக்கு இல்லைன்னா நாளைக்கு அதைச் செய்யலாம். ஆனா வாழ்க்கையை விட்டா எப்பவுமே நீ அந்தப் பக்கம் போக முடியாது. அதுனால இதையெல்லாம் தூக்கித் தூர வச்சிட்டு உருப்படுவதற்கான வழிகளைப் பாரு” என்றார். வாசிப்பு சார்ந்தும், எழுத்து சார்ந்தும் நல்லா இருக்குநல்லா இல்லைஇன்னும் நல்லா செய்ய முயலுஎனக் கேட்டுப் பழகி இருந்த நிலையில் இப்படி முகத்தில் அறைந்தாற்போல வந்து விழுந்த வார்த்தைகளும் அதில் இருந்த உண்மைகளும் சுடவே செய்தது.

Sunday, 23 August 2015

தேவை நேரடி பதில்!

எப்பொழுதும் தன் பிறந்தநாளுக்குச் சாக்லெட், கேக் எனக் கேட்பவன் இம்முறை ஒரு கைக்கடிகாரம் வாங்கிக் கொடுத்தா நல்லா இருக்கும் டாடி என்றான். “பார்க்கலாம்” என்ற ஒற்றை பதிலுக்குப் பின் அது பற்றி எந்த யோசனையும் இல்லாமல் இருந்த நிலையில் அவனின் பிறந்ததினம் நெருக்கத்தில் வந்திருந்தது.  பிரத்யேகமாக நானே தயார் செய்த பிறந்தநாள் வாழ்த்து அட்டையை அஞ்சலில் அனுப்பி வைத்து விட்டு அமேசானில் அலைந்த போது குழந்தைகளுக்கான கைக்கடிகாரங்கள் சொற்ப விலையில் கிடைத்தது. அக்கா தம்பிக்கும், தம்பி அக்காவுக்கும் தர ஏதுவாக இரண்டு கைக்கடிகாரங்களை ஆர்டர் செய்தேன். இன்று அவைகளைத் தன் பிறந்தநாள் பரிசாக பெற்றிருந்தவனை வாழ்த்துச் சொல்வதற்காக அழைத்தேன். வாழ்த்துக்கு நன்றி சொன்னவன், “டாடி இன்னைக்கு எனக்குப் பிறந்தநாளா? இலக்கியாவுக்குப் பிறந்தநாளா?ன்னு சந்தேகமாக இருக்கு. அதுக்கு வந்த பார்சல் செமையா இருதுச்சு, எனக்கு வந்த பார்சல் நல்லாவே இல்லை, லுக்காவே இல்ல. அதுலாம் நீங்க பார்க்கமாட்டீங்களா?” என்றான். இணையத்தில் வாங்கியதால் பார்க்க முடியவில்லை என்றேன். அவனுக்குப் புரியாததால் மீண்டும் அதே கேள்வியை அவன் கேட்டதும் புனைவைத் துணைக்கு வைத்துக் கொண்டு இணையத்தில் பொருள் வாங்குவது குறித்துச் சொல்ல ஆரம்பித்ததும் ”சரி….சரி…பரவாயில்ல, அடுத்த தடவையாச்சும் கவனமா பாருங்க. எனக்கு ஸ்கூலுக்கு டைம் ஆச்சு” என்றான். பெரியவர்களுக்குத் தான் விளக்கம் சொல்ல புனைவு, புடலங்காய் எல்லாம் தேவையாய் இருக்கிறது. குழந்தைகளுக்கு அதெல்லாம் ஒரு பொருட்டல்ல. சரியோ? தவறோ? ஒரு நேரடியான பதில் மட்டுமே அவர்களுக்குத் தேவையாக இருக்கிறது, 

Friday, 21 August 2015

சிறியன செய்கிலாதார்

திருக்குறும்பலாயீசன் பல்கலைக்கழகத் தமிழ்துறைத் தலைவராக இருக்கும் பேராசிரியர் பூரணலிங்கனுக்கு ”டாக்டர். பூரணலிங்கனார்” என்று போட்டுக்கொள்ள ஆசை வருகிறது. அதற்காக அவர் மேற்கொண்ட ஆய்வு மற்றும் அதன் தொடர்ச்சியான நிகழ்வுகளின் மூலமாக அவர் டாக்டர் பட்டம் வாங்கியதை எதார்த்த நையாண்டிகளின் வழியே சொல்லும் கதை ”சிறியன செய்கிலாதார்”. இக்கதையின் ஆசிரியர் நாஞ்சில் நாடன்.

டாக்டர் பட்ட ஆய்வு மேற்கொள்ளப் போகும் பலருக்கும் இருக்கக் கூடிய எதிர்பார்ப்பு மனநிலையைத் தன் நகைச்சுவை நடையில் சுவராசியமாக்கும் ஆசிரியர் ”சம்பந்தப்பட்டவர் பழக்கூடை, பட்டுப்புடவை, ஃபேன், மிக்ஸி, பிரஷ்ஷர் குக்கர் என்ற ரீதியில் மரியாதை செய்து விட்டுப் போவார். போகும் போது பூரணலிங்கனாரின் நாற்பத்தேழு நூல்கள் அடங்கிய ஒரு செட் வாங்கிப் போவார். ஆய்வு தேறிவிடும்” என்ற வரிகளில் பல்கலைக்கழகத்திற்கு வரும் ஆய்வேடுகள் தேறும் அவலத்தையும், அதற்காகப் பேராசிரியர்கள் பெறுகின்ற வெகுமதிகளையும் அழகாகத் தோலுரித்துக் காட்டுகிறார்.

Tuesday, 18 August 2015

அலமாரி பொம்மைகளிடம்

பள்ளியில் பெற்று வந்த
மதிப்பெண் அட்டையை
அம்மாவிடம் கொடுத்தவள்
தன் வகுப்பறையை
விரித்துக் கொண்டிருந்தாள்
அலமாரி பொம்மைகளிடம்!

நன்றி : கொலுசு.காம்

Monday, 17 August 2015

மெளன அழுகை – 5

2013 - ம் ஆண்டு  சிங்கப்பூரின்  “கோல்டன் பாயிண்ட்”  விருதைத் தனது  கவிதைக்காகப்  பெற்ற  சிங்கப்பூரில் வசிக்கும் கவிஞர் பிரேமா மகாலிங்கம் அவர்கள் என் “மெளன அழுகை” கவிதைத் தொகுப்பிற்குத் தந்திருக்கும் விமர்சனம்
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
மௌன அழுகைஎன்ற கவிதை நூலை வாசித்த பிறகு நூலாசிரியரைப் பற்றிய எனது பார்வையில் சிறிது மாற்றம் ஏற்பட்டது நிதர்சனம். கட்டுரையாளர், நூல் விமர்சகர், எளிமையான மனிதரானாலும் எதையுமே ஆழமாக, அறிவுப்பூர்வமாக அணுகும் அவரின் இலக்கியப் பார்வையைச் சக வாசகர் வட்ட எழுத்தாளராக சற்றே அறிவேன்.
உங்கள் கவிதைகளில் குழந்தைகளுக்கும் இடம் தாருங்கள்என்று குழந்தைகளுக்காக குரல் கொடுத்த கவிஞர், அவரின் ஆத்மார்த்தமான புலம்பல்களைமௌன அழுகைஎன்ற கவிதை நூலின் வழி நம்மோடு பகிர்ந்திருக்கிறார். அனைத்து சமூக சாலைகளையும் பேனா முனை பிடித்து தனது கவிதைகளின் வழி நீரோடும் நெருப்போடும் கடந்து வந்திருக்கிறார் நூலாசிரியர்  கோபி சரபோஜி.

Saturday, 15 August 2015

புகைப்படம் - 16

”எழுத்தாளர் பஸ்கர் சக்தியோடு ஒரு கோப்பை தேநீர்” நிகழ்வில்

நான் - கீழைஅ.கதிர்வேல் - பாஸ்கர் சக்தி - ராஜீ ரமேஷ்
நானும், பாஸ்கர் சக்தியும்

கனியான பின்னும் நுனியில் பூ

வண்ணதாசனின் ”கனியான பின்னும் நுனியில் பூ” என்ற இந்தக் கதையில் தினகரி, அவளின் அப்பா, ஒரு குட்டிப் பெண், அவளின் அப்பா என நான்கே கதை மாந்தர்கள் தான். தினகரியின் அப்பாவாக வரும் கதையாசிரியரே நேரலையில் நமக்குக் கதை சொல்கிறார்.

தினகரியையும், அவளின் தந்தையையும் சார்ந்த காட்சிப் படுத்தலாகவே சட்டென்ற திருப்பங்கள் ஏதுமில்லாமல் நகரும் கதையில் சரி பாதியைத் தாண்டிய பிறகே மற்ற இரு கதைமாந்தர்களும் உள்ளே வருகின்றனர்.  தான் பழம் வாங்க வந்த கடையில் ஒரு குட்டிப்பெண்ணையும், தாடிக்காரரான அவளின் அப்பாவையும் சந்திக்கும் தினகரியின் அப்பா இயல்பாக அவருடன் உரையாடிக்  கொண்டிருக்கிறார். அதைக் கண்ட தினகரி அவரைத் தனியே அழைத்து ”அந்த ஆள் தன் கல்லூரியில் படிக்கும் பெண்ணிடம் கழுத்துச் சங்கிலியை கட் பண்ணப் பார்த்து பிடிபட்டவன்” என்று சொல்லும் இடத்தில் ஒரு திருப்பம் நிகழ்கிறது. அதை நிகழ்த்திய அந்த மனிதரைச் சூழ்ந்து தான் இனி கதை நகரும் என்ற வாசிப்பாளனின் நினைப்பை

Friday, 14 August 2015

முற்றமும் - உரமும்

மனசாட்சியின் நீட்சியாய் நீளும்
குறியீடுகளின் முனைகளை மழித்து
முகவரி தேடிடாத இறுமாப்போடு
விரிந்து கிடக்கிறது என் முற்றம்.

குறுக்கு வழிகளைப் புறந்தள்ளி
முகமூடிகளை மறுக்கும் போதெல்லாம்
அதில் பதியமாகும்
குறியீடுகளுக்கு நானே உரமாகிறேன்.

என் முற்றம்
நானே உரம்
என்றான பின்
முறித்துக் கொள்ள என்ன இருக்கிறது?

நன்றி : கொலுசு.காம்

Tuesday, 11 August 2015

உங்களிடமிருந்து தொடங்குங்கள்

அம்மா அடித்ததால் அந்தச் சிறுவனுக்கு அவள் மேல் கோபம். “நான் உன்னை வெறுக்கிறேன்; நான் உன்னை வெறுக்கிறேன்” என கத்தியபடி வீட்டை விட்டு வெளியேறி அருகிலிருந்த பள்ளத்தாக்கை நோக்கி ஓடினான். அதன் பின்பும் அவன் கோபம் தணியவில்லை. பள்ளத்தாக்கில் நின்று கொண்டு “நான் உன்னை வெறுக்கிறேன்; நான் உன்னை வெறுக்கிறேன்” என்று கத்த பள்ளத்தாக்கும் அதை அவன் குரலிலேயே எதிரொலித்தது. முதன்முதலாக எதிரொலியைக் கேட்ட அந்தச் சிறுவன் பயத்தோடு மீண்டும் அம்மாவிடமே ஓடி வந்து பள்ளத்தாக்கில் “நான் உன்னை வெறுக்கிறேன்; நான் உன்னை வெறுக்கிறேன்” என ஒரு பையன் என்னிடம் கத்தினான் என்றான்.

நடந்தவைகளை ஊகித்த அந்த சிறுவனின் அம்மா மீண்டும் பள்ளத்தாக்கிற்குச் சென்று “நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்; நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்” என கத்தும் படி சொல்லி அனுப்பினாள். அவனும் அப்படியே செய்ய பள்ளத்தாக்கும் அதே மாதிரியாகவே எதிரொலித்தது. முன்பு போல் இல்லாமல் பயமற்றவனாய் அந்த சிறுவன் அம்மாவிடம் வந்து நடந்தவைகளைச் சொன்னான். இந்த சம்பவத்தில் வரும் சிறுவனைப் போல நீங்கள் எதைக் கொடுக்கிறீர்களோ அதையே எந்தவித சமரசமுமின்றி திருப்பித் தரக்கூடியது உங்களின் வாழ்க்கை.

Monday, 10 August 2015

உயிர்த்தெழுந்த நாடு

சிங்கப்பூரின் ஐம்பதாவது சுதந்திர தினத்திற்காக (09/08/2015) எழுதப்பட்ட கவிதை
--------------------------------------------------------------------------------------
உதவா நகரம் என்ற
உபரிச் சொல்லில் இருந்து
பீனிக்ஸாய் உயிர்த்தெழுந்தாய்.

சாதிப் பாகுபாடுகளைக் கழைத்து
பல்லினச் சமூகத்தை நாட்டின்
ஒருமுகமாக்கினாய்.

”லீ”யின் தலைமைத் துவத்தில்
தரணி போற்றும் திட்டங்களோடு
ஏற்றம் காண முனைந்தாய்..

சிங்கப்பூர் என்ற ஆறெழுத்தின்
நான்கெழுத்து மந்திரமாய்
உழைப்பை அறிவித்தாய்

உறுதியான உள்கட்டமைப்பாலும்
உயர் தொழில் நுட்பத்தாலும்
உய்ப்பித்துக் கொண்டாய்

திறமையானவர்களைத் தக்கவைத்தும்
தகுதியானவர்களைத் தனதாக்கியும்
தலைநிமிர்ந்தாய்

வளங்கள் ஏதுமில்லாத போதும்
பற்றாக்குறையில்லா சந்தைகளின்
கேந்திரமானாய்

சுற்றுலாவிலும், சுத்திகரிப்பிலும்
உகல நாடுகளோடு சமர் புரியும்
வல்லரசானாய்.

இளையோர் ஒலிம்பிக்கை நடத்தி
உலகின் முதல் நாடாய்
முத்திரை பதித்தாய்

முன்னேற்றப் பாதை வேண்டி
ஆதாரம் நாடி வந்தோருக்கு
கலங்கரை விளக்கானாய்

நாடு உதறிய நகரம் என்ற சொல் உரித்து
உலகம் வியக்கும் ”நகர” நாடாய்
உருக் கொண்டாய்.

பொன்விழாவில் கால்பதிக்கும் உன்னில்
எம்மைப் பதியமிட்டுக் கொண்டதில்
பெருமை கொள்கிறோம் எந்நாளும்!

Sunday, 9 August 2015

உந்துதல் தந்த உபதேசங்கள் - 1



ஒன்னு கழுதையா இரு. இல்லை தேஞ்சு கட்டெறும்பாயிடு. இரண்டுக்கும் இடையில் கிடந்து இழுபடாதே. உனக்கு மட்டுமில்லை உன்னையச் சுத்தி இருக்கிறவனுக்கும் அதனால் பிரயோசனமில்லை.

முதல்ல விதைக்கிறதா? வேண்டாமா?ன்னு முடிவு பண்ணு. அப்புறமா யாரு போய் விதைக்கிறது?ன்னு முடிவு செய்யலாம்.
   
கூறுவாறு தெரியாம மாட்டுக்கு லாடம் அடிக்க ஆணி எடுக்க கூடாது.
   
தன் கீழ் பயணிப்பவர்கள் குடை எடுத்து வந்தார்களா? என்ற நினைப்பின்றி சாத்தியங்களின் போதெல்லாம் மழையைப் பொழியத் தயங்காத வானம் போல இரு.