Saturday, 27 February 2016

அடுத்த கட்டம்

பாக்யா இதழில் அடுத்த வாரம் முதல் வெளிவரப்போகும் நீங்களும் வெற்றியாளராகலாம் என்ற என் தன்னம்பிக்கைத் தொடருக்கான விளம்பரம்.....

Wednesday, 24 February 2016

”பெண்டுல” மனசு

தவிர்த்திருக்கக் கூடிய
சாத்தியங்கள் இருந்தும்
தர்க்க ரீதியாய் ஏற்றுக் கொண்ட
சுவடுகளில் குதித்து ஓடுகிறது காலம்.

ஆண்டுகளைத் தின்று
செரித்துப் புதைந்த பாதத்தின்
ஆறாம் விரல்களின் வெற்றிடத்தை
மறைத்து நிற்கின்றன கரையோரப் புற்கள்.

குழுமைக்குள் விட்டு வந்தவைகளில்
மக்கி உளுத்தது போக
உள்ளங்கைகளில் உறைந்தவைகள்
காலத்திற்கு ஒவ்வாதவைகளாகின.

தன் வேரடியின் மீது
தடம் பதித்த பேருந்தின் கூரையில்
கிளை உதறிய மலராய்
இன்னொரு வேரடி தேடி நீள்கிறது பயணம்.

புலப்பட்டு பயணித்த புள்ளிக்கும்
கானலாகி எழும் புள்ளிக்கும் இடையே
முட்களின் முனங்களோடு நகரும்
பெண்டுலமாய் ஆடிக் கொண்டிருக்கிறது மனசு!

நன்றி : பதாகை.காம்

Monday, 22 February 2016

”பூச்சாண்டி” காட்டும் ஆசிரியப் பெருந்தகை(லை)கள்!

நண்பரின் மகள் ஒன்பதாம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருக்கிறார். ஒன்பதாம் வகுப்பெல்லாம் முக்கியமில்லை. பத்தாம் வகுப்பில் பலம் காட்டினால் தான் எங்களுக்கெல்லாம் கெளரவம் என இப்போதே அந்தப் பள்ளியில் பத்தாம் வகுப்புப் பாடத்தை அக்கறையாய் நடத்தி வருகிறார்களாம். இந்நிலையில் தன் சித்தியின் வளைக்காப்பிற்காக விடுப்பு விண்ணப்பம் கொடுத்து வகுப்பாசிரியையின் முறையான அனுமதி பெற்றுச் சென்று விட்டு மறுநாள் பள்ளிக்கு வந்த நண்பரின் மகளை அப்பள்ளியின் தலைமையாசிரியர் தண்டனை என்ற பெயரில் வகுப்பறைக்கு வெளியில் நிறுத்தி வைத்திருக்கிறார். அந்த அவமானத்தால் அக்குழந்தை கண்ணீர் வடிய நின்ற போதும் அது பற்றிக் கவலைப் படாத அந்த ஆசிரியர் உனக்கு இன்னைக்கு இப்படி தண்டனை தந்தால் தான் மற்ற பிள்ளைகள் இனி லீவு எடுக்க மாட்டார்கள் என உபதேசம் வேறு செய்திருக்கிறார்.
வேறு ஒரு ஆசிரியையின் மூலம் தகவலறிந்து அக்குழந்தையின் அம்மா சென்று விசாரித்த போது கொஞ்சம் நீட்டி முழங்கிய அந்த ஆசிரிய அகராதி பத்தாம் வகுப்புக்கான பாடங்களை நடத்த ஆரம்பிச்சிட்டோம், இனி லீவு எடுத்தா பெயிலாக்கிடுவேன். டி.சி.யைக் கொடுத்துடுவேன் எனக் கொஞ்சம் பூச்சாண்டி காட்டியதோடு இனி மேல் இரவு எட்டு மணி வரைக்கும் கிளாஸ் இருக்கும். அதன் பிறகு தான் பிள்ளைகளை வீட்டிற்கு அனுப்பி வைப்போம். காலையில் வழக்கத்திற்கு மாறாக சீக்கிரம் கிளாஸ் ஆரம்பித்து விடும். குறிப்பிட்ட நேரத்துக்கு வந்து விட வேண்டும். காரணம் எல்லாம் சொல்லக் கூடாது எனச் சொல்லியனுப்பி இருக்கிறார்.
குழந்தையின் கல்வி என்பதால் பொறுமையாக அவர் சொன்னதை எல்லாம் கேட்டுக் கொண்டு குழந்தையை வகுப்பறைக்குள் இருக்க அனுமதிக்கக் கோரியதை நீண்ட கெஞ்சலுக்குப் பின்பே அந்த ஆசிரிய கெளரவம் ஏற்று இருக்கிறது!.
வறுமையினால் பிள்ளைகள் வராமல் பாதியிலேயே பள்ளிப்படிப்பை முடித்துக் கொள்வது ஒரு புறமிருக்க இப்படியான ஆசிரிய வேக்காடுகளின் அக்கப்போருக்குப் பயந்தும் இப்பொழுதெல்லாம் பிள்ளைகள் பள்ளிப் படிப்பை பாதியிலேயே நிறுத்த ஆரம்பித்து விடுகின்றார்கள். கற்றுத் தரும் பணியில் இருப்பவர்கள் காசுக்கு மாரடிப்பவர்களாக மாறி வருவது வசதியற்ற குழந்தைகளின் எதிர்காலக் கல்வியை காவு வாங்கி விடும் போல் இருக்கிறது!
இன்றையக் கல்விக்கூடங்களைத் தாங்கிப் பிடிக்கத் தகடாய் தேயும் சில ஆசிரியர்களின் செயல்பாடுகளைப் பார்க்கும் போதெல்லாம், குழந்தைகளை விட அவர்களுக்குப் போதிக்கும் ஆசிரியர்களுக்குத் தான் உளவியல் கல்வி தேவையாய் இருக்கிறதோ? என்று தோன்றுகிறது!!
தகை சான்ற ஆசிரியப் பெருமக்கள் யாரேனும் முன் நின்று அதைத் தன் சமூகத்திற்கு, தங்களின் ஆசிரியச் சாதிக்குத் தந்தால் அவர்களுக்கு மட்டுமல்ல இந்தியாவின் எதிர்காலம் என நம்பப்படும் குழந்தைகளுக்கும் நல்லது!!

Friday, 19 February 2016

பதக்கங்களால் ஜொலித்த சிங்கப்பூர்!

தென் கிழக்காசிய விளையாட்டுகள் (SOUTH EAST ASIAN GAMES) என்பதன் ஆங்கில முதல் எழுத்தைச் சேர்த்துச் சுருக்கமாக “சீ விளையாட்டு” (SEA GAMES) என்றழைக்கப்படும் தென்கிழக்காசிய விளையாட்டுப் போட்டிகளை இதற்கு முன் சிங்கப்பூர் மூன்று தடவை (1973, 1983, 1993) ஏற்று நடத்தியிருந்த போதும் இம்முறை அது சிங்கப்பூரின்  பொன் விழாவைக் கொண்டாட்டத்தின் ஒரு அங்கமாகவும் திகழ்ந்தது. இருபத்தெட்டாவது தென்கிழக்காசிய விளையாட்டுப் போட்டிகளை ஜீன் மாதம் ஐந்தாம் தேதி தொடங்கி பதினாறாம் தேதி வரை நடத்தி கோலாகலப் படுத்திய சிங்கப்பூர் தன் மணி மகுடத்தில் மற்றுமொரு வைரத்தை சூட்டிக் கொண்டது.

தென்கிழக்குப்பிராயந்தில் இருக்கும் நாடுகளுக்கிடையேயான உறவுகளை ஊக்குவிக்கும் வகையில் தாய்லாந்து, பர்மா(மியான்மார்), மலாயா(மலேசியா), லாவோஸ், தென் வியட்நாம், கம்போடியா, (சிங்கப்பூர் பின்னர் இணைந்தது) ஆகிய நாடுகளை நிறுவன உறுப்பினர்களாக கொண்டு SEAP ( SOUTHEAST ASIAN PENINSULA GAMES) என்ற கூட்டமைப்பு உருவாக்கப்பட்டது. இதன் முதல் விளையாட்டுப் போட்டிகள் தாய்லாந்தின் தலைநகரான பாங்காங்கில் தொடங்கியது. அதன்பின்  புரூணை, இந்தோனேசியா, பிலிப்பைன்ஸ் ஆகிய நாடுகளும் அதில் இணைக்கப்பட்டதையடுத்து SEAP கூட்டமைப்பு 1977 ம் ஆண்டு தென் கிழக்காசிய விளையாட்டுகள் கூட்டமைப்பு ( SOUTH EAST ASIAN GAMES FEDERATION - SEAGF) என்று பெயர் மாற்றம் கண்டது. 2003 ஆம் ஆண்டு கிழக்கு தைமூர் கடைசியாக இவ்வமைப்பில் இணைந்தது.

2011 ம் ஆண்டு இந்தோனேசியாவின் பாழாம்பேங் (PALEM BANG) நகரில் நடந்த 26 வது தென்கிழக்காசிய விளையாட்டுப் போட்டியின் போது 2015 ல் போட்டியை ஏற்று நடத்தும் நாடாக சிங்கப்பூர் அறிவிக்கப்பட்டது. முறையான திட்டமிடுதல் மூலம் மட்டுமே தன்னை உலக அரங்கில் முன்னிறுத்திக் கொண்டுள்ள சிங்கப்பூர் அறிவிப்பு வந்த மறு வருடமே அதற்கான திட்டங்களையும் வகுக்கத் தொடங்கியது.

விளையாட்டு மற்றும் இளையர் துறையின் மூத்த அமைச்சர் லாரன்ஸ் வாங்க் (LAWRENCE WONG), பிரதம அலுவலக அமைச்சர் சான்சூன் சிங் (CHANCHUN SING), கல்வி மற்றும் சட்ட அமைச்சர் இந்திராணி ராஜா (INDRANEE RAJA) உள்ளிட்டவர்களையும், தொழில், வர்த்தகம், விளையாட்டு முதலிய பல்வேறு துறைகளைச் சார்ந்த நிர்வாகிகளையும், இயக்குனர்களையும் உள்ளடக்கிய  குழு அதற்கான பணிகளைத் துவக்கியது.

தைரியம், ஆர்வம், நட்பு ஆகியவைகளைக் குறிக்கும் வகையில் இதய வடிவ முகத்துடன் கூடிய நிலா (சிங்கம்) இருபத்தெட்டாவது தென் கிழக்காசிய விளையாட்டுப் போட்டியின் அதிகாரப் பூர்வச் சின்னமாக பிப்ரவரி மாதம் அறிவிக்கப்பட்டது. போட்டிகளில் சமூகத்தையும் ஈடுபடுத்தும் நோக்கில் போட்டியின் அதிகாரப்பூர்வ சின்னத்தைப் பொதுமக்களே வடிவமைப்பதற்காக “மேக் எ நிலா” (MAKE A NILA) என்ற பெயரில் ஒரு திட்டத்தை துவக்கி வைத்த அரசாங்கம் அதில் தேர்வு செய்யப்படும் பொம்மை அதனை வடிவமைப்புச் செய்தவரின் கைகளாலயே போட்டியில் பதக்கம் பெறும் வீரருக்குத் தரப்படும் என்றும் அறிவித்ததையடுத்து  மக்கள் ஆர்வமாக இதில் பங்கு கொண்டனர். பொது மக்கள், பள்ளி, கல்லூரி மாணவர்கள் உள்ளிட்டவர்களிடமிருந்து  வடிவமைப்புச் செய்து பெறப்பட்ட நான்காயிரத்து எழுநூற்றி முப்பத்தொன்பது பொம்மைகள் விளையாட்டு மைய நூலகத்தில் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டன. தவிர, போட்டியை நினைவு கூறும் வகையில் “வோங் வுங் கோங்” என்ற வரைபட வடிவமைப்பாளரால் வடிவமைக்கப் பட்ட போட்டியின் சின்னம் பொறித்த தபால் தலையும் வெளியிடப்பட்டது. வெற்றியாளர்களுக்கு வழங்குவதற்காக 183 கிராம் எடை, 80 மி.மீ விட்டத்தில் “ஜாய்ஸ் டான்” என்பவரால் வடிவமைக்கப்பட்ட பதக்கங்கள் ஏப்ரல் மாதம் வெளியிடப்பட்டது.

போட்டியைச் சிறப்பாக நடத்தி முடிக்க பதினைந்தாயிரம் தொண்டூழியர்களின் உதவி தேவைப்படலாம் என அளவிடப்பட்டு அதற்கான ஆள் சேர்ப்பு பணி 2013 ல் தொடங்கப்பட்டது. 2014 பிப்ரவரி வரை ஐந்தாயிரம் என்ற அளவில் மட்டுமே இருந்த தொண்டூழியர்களின் பதிவு எண்ணிக்கை 2015 பிப்ரவரியில் பதினேழாயிரத்தைத் தொட்டது. தொண்டூழியர்களின் அக்குழுவிற்கு “நிலாக்குழு” (TEAM NILA) என்ற பெயர் சூட்டப்பட்டது.

இவ்விளையாட்டு நிகழ்வுகளில் பெருமளவில் மக்களையும் பங்கு கொள்ளச் செய்வதற்காக நுழைவுச்சீட்டுகளுக்கு குறைந்த விலை நிர்ணயம் செய்யப் பட்டதோடு சிங் போஸ்ட் (SING POST) எனப்படும் தபால் அலுவலகங்கள், விறபனை நிலையங்கள் மூலமும், இணையம் வழியும் விற்பனை செய்யப்பட்டன. போட்டிகள் நடைபெறும் இடங்களுக்கு அவர்கள் சென்று வர ஏதுவாக நகரின் பல பகுதிகளிலிருந்தும் கூடுதல் பேருந்துச் சேவைகள் இயக்கப்பட்டன.

இதற்கு முன் 2007 மற்றும் 2013 ம் ஆண்டில் போட்டிகளை ஏற்று நடத்த வந்த வாய்ப்புகளை செலவுகளைக் காரணம் காட்டி மறுத்த சிங்கப்பூர் இம்முறை செலவைக் கட்டுப்படுத்தும் நோக்கில் பழமையும், புதுமையும் கலந்த தன்மையில் ஏற்கனவே இருக்கின்ற அரங்குகளோடு 2010 ம் ஆண்டு நடைபெற்ற  இளையர் ஒலிம்பிற்காகாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட விளையாட்டு மைதானங்களையும்,  புதியதாக  மேம்படுத்திக் கட்டப்பட்ட அரங்குகளையும் பயன்படுத்தி விளையாட்டுகளை நடத்தவும், போட்டிகளில் பங்கேற்கும் போட்டியாளர்களுக்காக வழக்கமாக உருவாக்கப்படும் விளையாட்டுக் கிராமத்தை அமைக்காமல்  ”நகரமே கிராமம்” ( VILLAGE IN THE CITY) என்பதைக் குறிக்கும் வகையில் நகரின் பல்வேறு பகுதிகளிலும் இருக்கின்ற இருபது ஓட்டல்களில் அவர்களைத் தங்க வைக்கவும் திட்டமிடப்பட்டது. போட்டியில் பங்கு கொள்ளும் வீரர்கள், வீராங்கனைகள் அனைவரும் ஓய்வெடுக்க வசதியாகவும், ஒரே இடத்தில் சந்தித்துப் பேச ஏதுவாகவும் உணவு, உடல் பிடிப்பு நாற்காலி, வீடியோ விளையாட்டு ஆகிய அம்சங்களோடு கூடிய அறநூறு சதுர மீட்டர் பரப்பளவில் ”நிலா சுவீட்ஸ்’ (NILA SWEETS) என்ற பெயரினாலான தங்குமிடம்  தேசிய விளையாட்டரங்கிலேயே உருவாக்கப்பட்டது.

போட்டிகளில் பங்கு கொள்ளும் போட்டியாளர்களுக்கான தண்ணீர், சாப்பாட்டுப் பொருட்கள் மற்றும் போட்டிகளுக்குத் தேவையான தளவாடச் சாமான்கள், தரைவிரிப்புகள் ஆகியவைகளைச் சப்ளை செய்யவதற்கான ஒரு காற்பந்து திடலின் மூன்றில் ஒரு பகுதி என்ற அளவில் அமைந்த மிகப்பெரிய வைப்பு அறை ”சிங்சாங் லாஜிஸ்டிக்ஸ்” என்ற பெயரில் அமைக்கப்பட்டது.

ஐம்பத்தைந்தாயிரம் நபர்கள் அமர்ந்து பார்க்கும் வசதியோடும், பன்முகத்தன்மையோடும் முந்நூற்றி பத்து மீட்டர் அளவில் திறந்து மூடும் வகையில் அமைந்த மேற்கூரையோடு நிர்மாணிக்கப்பட்டு உலக சாதனை அரங்கமாகத் தன்னைப் பதிவு செய்து கொண்டிருக்கும் காலாங் தேசிய விளையாட்டரங்கில் (KALLANG NATIONAL STADIUM) ஜீன் மாதம் ஐந்தாம் தேதி நாட்டின் முக்கிய பிரமுகர்கள், விளையாட்டு வீரர்கள் சூழ பாரம்பரிய நடனம் மற்றும் ஐந்தாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பல்துறைக் கலைஞர்களின் கலை நிகழ்ச்சிகள் என கோலாகலமாகத் துவங்கிய விழாவில் போட்டிகள் துவங்குவதற்கான முறைப்படியான அறிவிப்பை அதிபர் டோனி டான் கெங் யாம் (TONY TANKENG YAM) வெளியிட்டார்.

சிங்கப்பூர் பொன் விழாவை ஒட்டித் தினமும் ஐம்பது கிலோ மீட்டர் என ஐம்பது நாட்களில் இரண்டாயிரத்து ஐநூறு கிலோ மீட்டர் தொலைவை எட்டும் நோக்கில்  ஏப்ரல் மாதம் பதினைந்தாம் தேதியிலிருந்து தென்கிழக்காசிய விளையாட்டுப் போட்டிகள் தொடங்குவதற்கு முதல் நாள் வரையிலான ஐம்பது நாட்களில் ஓடிக் கடக்கத் திட்டமிட்டிருந்த நெடுந்தொலைவு ஓட்டக்காரர்களான அறுபத்தொரு வயது ”லிம் ஙீ ஹீட்” மற்றும் ”யோங் யுன் செங்” ஆகிய இருவரின் முயற்சியையும் பாராட்டும் வகையில் போட்டிக்கான தீபச் சுடரை ஏற்றுவதற்கு அவ்விருவரும் தேர்வு செய்யப்பட்டிருந்தனர். அவர்கள் ஏற்றி வைத்த தீபச்சுடரை சிங்கப்பூரின் லயன்ஸ்12 காற்பந்தாட்டக் குழுவின் பயிற்சியாளர் ஃபாண்டி அகமது, அவரது மகன் இர்பான் ஃபாண்டி ஆகிய இருவரும் அரங்கில் அமைக்கப்பட்டிருந்த கொப்பரையில் ஏற்றி வைத்து போட்டிகளை அதிகாரப் பூர்வமாகத் தொடங்கி வைத்தனர். பிரமாண்டமாய் நிகழ்ந்த தொடக்க விழாக் காட்சிகளை மட்டுமின்றி போட்டிகளையும் மக்கள் தொடர்ந்து கண்டு களிக்க ஏதுவாக இருபத்தொரு சமூக மன்றங்களில் நிகழ்ச்சிகள் நேரடி ஒளிபரப்பு செய்யப்பட்டது.

”சிங்கப்பூர் என்றாலே தொழில் நுட்பம். தொழில் நுட்பம் என்றாலே சிங்கப்பூர்” என்றாகி விட்ட நிலையில் இவ்விளையாட்டுப் போட்டிகளில் மின்னிழக்கத் தொழில் நுட்பம் மற்றும் சமூக ஊடகங்களைச் சிங்கப்பூர் கையாண்டது. 1989 ம் ஆண்டு முதல் ஒலிம்பிக் போட்டிகளில் பயன்படுத்தப்பட்டு வரும் தொழில் நுட்பத்தை “ஏட்டொஸ்”  நிறுவனத்துடன் இணைந்து “சொங்சொக்” என்ற சிங்கப்பூரின் தென் கிழக்காசிய விளையாட்டு ஏற்பாட்டுக் குழு பயன்படுத்தியது. முடிவுகளைத் தெரிந்து கொள்ளும் முறை, இணையம், கைத்தொலைபேசி வழியாக போட்டிகளை நேரடியாக காணும் முறை உள்ளிட்ட புதிய அம்சங்களின் வழி காகிதங்களின் எண்ணிக்கை வெகுவாக குறைக்கப் பட்டது.

தென்கிழக்காசிய விளையாட்டுப் போட்டிகளில் 483 போட்டியாளர்கள் (1993 ம் ஆண்டு) பங்கேற்றது தான் அதுவரை சிங்கப்பூருக்கு அதிக பட்ச அளவாக இருந்தது. இம்முறை அதைத் தாண்டி 748 போட்டியாளர்கள் பங்கு கொண்டனர். இப்போட்டிகளில் சிங்கப்பூர் குழு 25 விளையாட்டுகளில் சாதனையையும், 29 புதிய தேசிய சாதனைகளையும், 74 தனிப்பட்ட சாதனைகளையும் நிகழ்த்தியது. ஒவ்வொரு நாளும் குறைந்தது ஒரு தங்கம் என்ற அளவில் முன்னேறிய சிங்கப்பூருக்குத் தான் பங்கேற்ற ஒன்பது போட்டிகளிலும் முந்தைய சாதனைகளை முறியடித்து ஜோசப் ஸ்கூலிங் ஒன்பது தங்கப்பதக்கங்களை வென்று கொடுத்தார். அதேபோல, திடல் தடப் போட்டியில் நாற்பத்தி இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பின் இருநூறு மீட்டர் ஓட்டத்தில் சாந்தி பெரேரா தங்கம் வென்றார். இவ்வாண்டு அறிமுகம் கண்ட புதிய போட்டிகளிலும் சிங்கப்பூர் தங்கத்தை வாரிக் குவித்தது.

தொடக்க விழாவிற்கு இணையாக நடைபெற்ற இறுதி நாள் விழாவில் போட்டிகளை அதிபர் அதிகாரப்பூர்வமாக முடித்து வைத்ததோடு அடுத்த தென்கிழக்காசிய விளையாட்டுப் போட்டிகளை ஏற்று நடத்தும் நாடான மலேசியாவிடம் அதன் கொடி ஒப்படைக்கப்பட்டது.

இரண்டாண்டுகளுக்கு ஒரு முறை நடைபெறும் இந்தத் தென்கிழக்காசிய விளையாட்டுப் போட்டிகளில் 2013 ம் ஆண்டு முப்பத்தி நான்கு தங்கப் பதக்கங்களுடன் பதக்கப் பட்டியலில் ஆறாம் இடத்தில் இருந்த சிங்கப்பூர் இம்முறை நாட்டின் பொன் விழா ஆண்டு என்பதால், ஐம்பது தங்கப்பதக்கங்களை வெல்லும் குறிக்கோளோடு களமிறங்கியது. போட்டியாளர்களின் கடுமையான பயிற்சியுடன் பிரதமர் உள்ளிட்ட மூத்த அமைச்சர்கள் வீரர்களை நேரடியாகச் சந்தித்துக் கொடுத்து வந்த உற்சாகமும் சேர்ந்து கொள்ள நிர்ணயித்த குறிக்கோளையும் தாண்டி என்பத்தி நான்கு தங்கப்பதக்கங்களை வென்று பதக்கப்பட்டியலில் இரண்டாமிடத்திற்கு வந்த சிங்கப்பூர் பதக்கங்களால் ஜொலித்தது.  

பி.கு : கடந்த ஆண்டு (2015) சிங்கப்பூரில் நடைபெற்ற ”சீ விளையாட்டுகள்” குறித்து ”தி சிராங்கூன் டைம்ஸ்” என்ற அச்சு இதழுக்காக எழுதப்பட்ட கட்டுரை. சில காரணங்களால் இக்கட்டுரை இதழில்  இடம்பெறவில்லை

Thursday, 18 February 2016

குறுக்குக் கோடு குணாவும், நாள்காட்டியும்

ஒரு விபத்து போலத் தான் அது நடந்தது என்று கேட்டும், வாசித்தும் அறிந்திருந்த குணா அதன் உள்ளார்ந்த பொருளை இப்போது உணரவும் தொடங்கி இருந்தான். தலையணையின் அருகில் வைத்திருக்கும் நாள்காட்டியில் வேலைக்குச் செல்லும் தினங்களைக் குறுக்குக் கோடிடுவது அவனின் வழக்கம். அதனாலயே ”குறுக்குக் கோடு குணா” என்ற பட்டப் பெயரில் அழைக்கப்பட்டான். கடந்த மூன்று நாட்களாக நாள்காட்டியில்  குறுக்குக் கோடிட முடியாமல் போனதை அவனின் துரதிருஷ்டம் என்றே சொல்ல வேண்டும்.

பணிமனையில் கப்பலின் மேல் தளத்தில் அவனோடு வேலை செய்து கொண்டிருந்தவன் கால் இடறி கடலுக்குள் தவறி விழுந்தும் அவனைக் காப்பாற்றுவதற்காக இவனும் கடலுக்குள்  குதித்தான். அங்கிருந்த பாதுகாப்பு அதிகாரிகளும், மீட்பு நடவடிக்கைகளுக்கான அதிகாரிகளும் அவ்விருவரையும் கரைக்குக் கொண்டு வந்தனர். முதலுதவிகள் முடிந்ததும் ”நண்பேண்டா” என மற்றவர்களின் பாராட்டுப் பூரிப்பில் நின்று கொண்டிருந்த குணாவிடம் பாதுகாப்பு அதிகாரி நாளை பணிமனைக்குச் செல்லாமல் என் அலுவலத்திற்கு வந்து விடு என்று சொன்ன போது தான் ஏதோ தவறாகி விட்டது என அவனுக்குத் தோன்றியது.

மறுநாள் அங்கு சென்றதும் இருக்கையில் அமரச் சொல்லி அவனின் அடையாள அட்டையை வாங்கி விபரங்களைக் குறித்துக் கொண்டவர் ”கடலில் குதிக்க உனக்கு யார் அனுமதி அளித்தது? என்றார்.

நானே தான் குதித்தேன்.

அவன் கடலில் விழுந்ததைப் பார்த்ததும் நீ பாதுகாப்பு அதிகாரிகளைத் தானே அழைத்திருக்க வேண்டும்?

அந்த நேரத்தில் எதுவும் யோசிக்கத் தோனல, நீச்சல் தெரியுங்கிறதாலா குதிச்சிட்டேன்.

நீச்சல் தெரியும் என்பதற்காகக் கடலுக்குள் குதித்து விடுவாயா? என்ற அவரின் கேள்விக்கு அவனிடம் எந்த பதிலும் இருக்கவில்லை.  வேலைக்குச் செல்ல முடியாமல் போனதால் ஏற்பட்ட  மனஉளச்சலினால் அன்றைய இரவு அவனுக்கு மட்டும் பகலாகிக் கொண்டிருந்தது.  

அடுத்த நாள் விசாரணையின் போது, ”நான் அவனைக் காப்பாத்துறதுக்காகக் கடலில் குதிச்சது தப்பா சார்? என்ற அவனின் கேள்விக்கு “ஆம்” என்று பாதுகாப்பு அதிகாரி சொன்ன பதிலைக் கேட்டு அதிர்ச்சியடைந்தான்.

அவன் கடலில் தவறி விழுந்தது விபத்து. அவனைக் காப்பாற்றுவதற்காக நீ குதித்தது முட்டாள்தனம். அசம்பாவிதமாக ஏதாவது நிகழ்ந்து உன்னுடைய உயிருக்கு ஆபத்தாகியிருந்தால் அது எவ்வளவு சிக்கலை உருவாக்கி இருக்கும் என்று தெரியுமா?  உன்னோடு வேலை செய்பவர்கள், வேலையிட அதிகாரிகள்,, உனக்கு வேலை தந்த நிறுவனம் என எல்லோருக்குமே பெரும் பிரச்சனையாகி இருக்கும், இவை எல்லாவற்றையும் விட எங்களுக்கு உயிர் முக்கியம்.  நீ செய்தது மன்னிக்க முடியாத செயல் என்றார் கடுமையான குரலில்.

அன்றிரவு மேற்பார்வையாளர் அவனிடம் தந்த கடிதத்தில் பதினைந்து நாட்கள் பணியிடை நீக்கம் செய்யப்பட்டிருப்பதாய் அறிவிக்கப்பட்டிருந்தது. மனவருத்தத்தோடு இருந்தவனிடம் “சம்பளம் போச்சேன்னு வருத்தப்படாதீங்க, பணத்தை எப்ப வேணுனாலும் சம்பாதிச்சுக்கிடலாம். இதுவும் நல்லதுக்குன்னு நினைச்சுக்கங்க” என்று அவன் மனைவி கூறிய வார்த்தைகள் ஆறுதலைத் தரக் குறுக்குக் கோடிடாமல் கீறலின்றி வெண்மையாய் இருந்த நாள்காட்டியின் பக்கங்களையே வெறித்துப் பார்த்தபடி இருந்தான். அது தன்னைப் பார்த்து புன்னகைப்பதாகவே அவனுக்குத் தெரிந்தது.

நன்றி : தமிழ்முரசு நாளிதழ்

Wednesday, 17 February 2016

புகைப்பட ஆல்பம் - 21

சுப்ரஜா, கீழை அ. கதிர்வேல் , சீர்காழி செல்வராஜு,பெரியசாமி ஆகியோருடன்

Monday, 15 February 2016

அவர் சாகமாட்டார்

வைத்திலிங்கம் என்ற மனிதரின் இறப்பிற்குப் பின்னே மூழ்கிக் கிடக்கும் ஒரு உண்மையை அந்த இறப்பு வீட்டில் நடைபெறும் சம்பவ விவரிப்புகளால் மெல்லிய நகைச்சுவை இழையோடச் சொல்லும் கதை ”அவர் சாகமாட்டார்”. இக்கதையின் ஆசிரியர் சே.வெ.சண்முகம். அவரின் சிறுகதைத் தொகுப்பில் இக்கதை இடம் பெற்றுள்ளது.

”அவர் சாகமாட்டார்” என்றும், ”திருவாளர் வைத்திலிங்கம் காலமாகி விட்டார்” என்றும் அடுத்தடுத்துத் துவங்கும் வரிகளின் முரண் யுக்தி கதைக்குள் நம்மைத் தொடர்ந்து பயணிக்க வைக்கிறது. கதையின் முக்கியக் கதாபாத்திரத்தை முதலிலே சாகடித்து விடும் துணிச்சலான முயற்சியை நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பே ஆசிரியர் செய்து பார்த்திருப்பது வியப்பைத் தருகிறது,

இறப்பு வீட்டில் நடைபெறும் நிகழ்ச்சிகளின் துல்லியமான காட்சிப் படுத்தல்கள் கதையின் பலம்.

துக்கத்திற்கு வருபவர்கள் அங்கு நடத்தும் சம்பாசணைகளை இறந்தவனின் மீதான மதிப்பீடுகளாக முன் நிறுத்திய ஆசிரியர் அவன் இறந்ததற்கான காரணத்தைச் சொல்லி முடிக்கும் போது அந்த மதிப்பீடுகள் நம்மில் இருந்து சரிய ஆரம்பித்து முடிவின் காரணப் புள்ளியில் நின்று விடுகிறது.

தன்னை யோக்கியவான்களாக காட்டிக் கொள்வதில் மனிதர்கள் எத்தனை பொய்யர்களாக இருக்கிறார்கள் என்பதை நாம் உணர்ந்து கொள்ள ”ஏன் இப்படி அநியாயமாகப் பொய் பேசுகிறீர்கள்? என்று வைத்திலிங்கம் கேட்க வரமாட்டார் என்பது அவர்களுக்கு நன்றாகத் தெரியும்” என்ற ஆசிரியரின் சில வரிகள் போதும்!  

ஏமாற்று, நம்பிக்கைத் துரோகம் என்ற போதனைக் கதைக்கான கருவை மிகச் சிறப்பான கட்டமைவு, காட்சியமைவுகளுடன் சுவையான சிறுகதையாக மாற்றிக் காட்டி இருக்கும் ஆசிரியர் கதையின் முடிவை போதனைக் கதைக்குரிய வகையிலேயே அமைத்திருப்பதும்-

”கெட்டிக்காரன் புளுகு எட்டு நாளைக்கு” என்பதைப் போல கெட்டிக்காரத் தனத்தால் தான் செய்த நம்பிக்கைத் துரோகத்தை மறைத்து விட்ட வைத்திலிங்கத்தின் மைத்துனனின் வருகைக்குப் பின்  திசை திரும்பும் கதை மீண்டும் வர்ணனையின் வழியாகவே நகர்வதும்  கதையின் பலவீனம்

”அவர் சாகமாட்டார்” நிகழ்வுகளின் வழியே மனிதர்களைப் படம் பிடித்துக் காட்டும் கண்ணாடி!

ஆசிரியர்  : செ.வே. சண்முகம்
    கதை     : அவர் சாகமாட்டார்
 வெளியீடு: சிங்கப்பூர் தமிழ் எழுத்தாளர் கழகம்

Saturday, 13 February 2016

உந்துதல் தந்த உபதேசங்கள் - 4

உன்னை எங்கு, எப்படி, யாருக்கு அடையாளம் காட்ட வேண்டும் என்பதில் உன் நண்பன் கொண்டிருக்கும் தெளிவு முகமூடிக்குப் பின் இருக்கும் அவனின் சுய முகத்தை காட்டியே தீரும்.

இடம் பெயர்தல் என்பது கிளையிலிருந்து உதிரும் இலையைப் போல மட்டுமே நடக்கும் என நினைத்திருப்பது மிகப் பெரிய தவறு. சில நேரங்களில் அது மரத்திலிருந்து முறியும் கிளையைப் போலவும் நிகழலாம்!
கையில் குடத்தை வைத்திருந்தால் மட்டும் போதாது. அதை எப்படிக் குழாயடியில் வைக்க வேண்டும் என்பதையும் தெரிந்திருக்க வேண்டும். இலக்குகளை விட அதைக் கண்டடையும் வழிமுறைகள் அவசியம்.

விளக்கின் சுடரை நீ ஏற்றி வைத்தாய் என்பதற்காக அந்தச் சுடர் எழுந்தசையும் திசையை தீர்மானிக்க முயலாதே! அபத்தங்களின் வழி அற்புதங்களை ஒரு நாளும் நிகழ்த்திக் காட்ட முடியாது!!

அடையக் கூடிய விசயங்களை மட்டும் இலக்காக்கிக் கொள்வதற்குப் பதில் இலக்காக்கிக் கொள்ளும் விசயங்களை அடைவதற்கான முயற்சிகளைச் செய்து பார். அந்த முயற்சி உன்னையே உனக்கு அடையாளம் காட்டுவதற்கான வாய்ப்பாகவும் மாறலாம்.

கற்றுக் கொள்வதற்கு நீ தயாராக இருக்கும் வரை உன்னிடம் மற்றவர்களிடம் பகிர்ந்து கொள்வதற்கான விசயங்கள் இருக்கும்.

உன்னிடம் மாற்றத்தை உருவாக்க வேண்டும்.அல்லது உனக்கு நீயே மாற்றங்கள் செய்வதற்கான விசயங்களை அடையாளப்படுத்த வேண்டும். இவை இரண்டையும் தராத புத்தகங்களைச் சேமிப்பதால் எந்த பயனுமில்லை.

ஒப்பீடுகளால் சிதைக்கப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறது குழந்தைகளின் மனம். பெற்றோரும், ஆசிரியர்களும் அதற்கான அத்தனை முன் முயற்சிகளையும் குழந்தைகளிடம் செய்து பார்த்து விடுகிறார்கள்.

அடையாளம் என்பது நுட்பத்திலும், வெளிப்படுத்துதலிலும் மட்டுமே இருக்கிறது, உச்சரிப்பதற்கும், பார்ப்பதற்கும், பயன்படுத்துவதற்கும் ஒன்று போல் இருக்கிறது என்பதற்காக ஊதுகுழலும், புல்லாங்குழலும் ஒன்றாகி விடாது!