Monday, 30 September 2019

காந்தியை வெறுக்க யார் காரணம்?

ஏழாம் வகுப்பு படிக்கும் மகனுக்கு தேர்வு விடுமுறையில் தரப்பட்டிருக்கும் புராஜெக்டில் ஒன்று காந்தியின் வாழ்க்கை வரலாற்றை நாடகமாக எழுதிக் கொண்டு வர வேண்டும் என்பது!  

கூகுள், யூடியூபில் தேடிப் பார்த்து விட்டு அது பற்றி எதுவும் கிடைக்கல டாடி...... என என்னிடம் வந்தான். அருகில் இருந்த மகள் அவள் பரிசாக வாங்கி இருந்த "சத்திய சோதனை" புத்தகத்தைக் கொடுத்து இதை படிச்சிட்டு அப்படியே நாடகமா எழுதிடு என்றாள். 

இந்த புத்தகமே இவ்வளவு பெருசா இருக்கு. இதை எப்படி படிச்சு எழுத முடியும்? என்றவன் நீங்க எழுதித் தர முடியுமா? என என்னிடம் கேட்டான். 

Saturday, 28 September 2019

புதுப்பிக்கும் புத்தக வாசிப்பு!

மனிதனின் மிகப்பெரிய கண்டுபிடிப்பு எது? எனக் கேட்டபோது சற்றும் யோசிக்காமல் ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன் சொன்ன பதில் “புத்தகம்”. அதை புத்தகக் கண்காட்சிகளிலும், பத்து சதவிகிதக் கழிவில் கிடைக்கிறது என்றும் கை நிறைய வாங்கி வந்து அலமாரிகளை நிரப்பி வைக்கிறோம். எங்கள் வீட்டிலும் ”புத்தக அலமாரி” இருக்கிறது எனச் சொல்லிக் கொள்வதில் ஒரு வித பெருமை கொள்கின்றோம். அழகுப் பொருட்களை வாங்கி அடுக்கி வைத்திருப்பதைப் போல புத்தகங்களை வாங்கி அலமாரிகளில் வைப்பதில் ஒரு பயனுமில்லை. சமூக வலைத்தளங்களில் பதிவதற்காகவே நீண்ட பட்டியலில் புத்தகங்களை வாங்குபவர்கள் அவைகளை புரட்டிக் கூட பார்ப்பதில்லை என்பதே எதார்த்தம். ”புத்தக வாசிப்பு” என்பது  மறைந்து போய் ”புத்தக சேமிப்பு” என்பது இன்று பேஷனாகி விட்டது. பயன்படுத்தாத புத்தகங்கள் கூர் இல்லாத வாளுக்குச் சமம். அறிவை விசாலப்படுத்தச் செய்யும் புத்தகங்களை வெறும் பொருளாக பார்க்கும் மனநிலை மாற வேண்டும். அதற்கு புத்தகம் வாசிக்கும் பழக்கத்திற்கு நாம் ஒவ்வொருவரும் பழக வேண்டும். 

Tuesday, 10 September 2019

நீர்த்திவலைகள்

பிரேமா மகாலிங்கத்தின் முதல் சிறுகதைத் தொகுப்பு “நீர்த்திவலைகள்”. பதினேழு கதைகள் அடங்கிய இத்தொகுப்பின் ஒவ்வொரு கதையையும் தன்னுடைய நுட்பமான அவதானிப்புகளாலும், சொல்லாடல்களாலும் நமக்குள் கடத்திப் போகிறார்.

சிறுகதையை வாசிக்கின்ற வாசகனுக்கு கதையின் மையப்புள்ளியை கோடி காட்டி விட்டு படைப்பாளி மெளனமாகி விடுகின்றான். அதன் பின் படைப்பாளி பேசும் அத்தனை வார்த்தைகளும் வாசகனின் மனதை கதைக்கு அருகில் கொண்டு செலுத்த மட்டுமே உதவுகின்றன. படைப்பாளி மெளனமடையும் அந்த இடத்தில் இருந்து வாசகன் பங்கேற்பாளனாக மாறி கதையின் போக்கில் தன் மனஓட்டத்தை தன்னியல்பாக நகர்த்திச் செல்கின்றான். கதையின் இறுதி வரியில் அவனும், படைப்பாளியும் சந்திக்க நேரும் புள்ளியில் படைப்பாளி வாசகனை “அட” என வியக்கவோ, மிரளவோ வைக்கும் போது வாசகனின் மனதில் அந்தக் கதை சிம்மாசனம் இட்டுக் கொள்கிறது. இத்தொகுப்பில் அப்படி சிம்மாசனமிட்டுக் கொள்ளும் கதைகளாக “முட்டையின் நிறம் கருப்பு”, “நீர்த்திவலைகள்”, ”மஞ்சள் வெயில்” ஆகிய கதைகளைச் சொல்லலாம்.