Friday, 18 January 2019

அந்தமான் – செல்லுலார் சிறை


சுதந்திரம் வெறும் அகிம்சையால் மட்டும் வரவில்லை. அதற்காக ஆங்கிலேயர்களிடம் இம்சைகள் பட்ட வரலாறும் நம் சுதந்திரத்திற்கு உண்டு. அகிம்சைவாதிகள் ஆங்கிலேயர்களிடம் அடிபட்டுக் கொண்டே குரல் கொடுக்க, அடித்தவனின் அடித்தளத்தையே ஆட்டுவித்து குரல் கொடுத்தவர்கள் புரட்சியாளர்கள். அவர்களை ஒடுக்க அவர்களைக் கொண்டே உருவாக்கப்பட்டது தான் “அந்தமான் – செல்லுலார் சிறை”! தாங்கள் அடைபட்டுக் கிடக்கப் போகும் சிறைச்சாலையை தாங்களே கட்டிக் கொண்டதும், கட்டிய சிறையில் சித்திரவதைக்குள்ளாக்கப்பட்டதுமான வரலாற்றைத் தன்னகத்தே கொண்டிருக்கிற சிறைச் சாலையின் கதை இது……….

Friday, 11 January 2019

கொடி காத்த திருப்பூர் குமரன்!



பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் அடக்குமுறைகளுக்கு எதிராக காந்தியடிகள் சத்யாகிரகப் போராட்டத்திற்கு விடுத்த அறைகூவல் நாடெங்கும் அனலாய் பரவிக் கொண்டிருந்தது. அதில் தன்னையும் இணைத்துக் கொள்ள திருப்பூர் நகரில் இயங்கி வந்த தேச பந்து வாலிபர் சங்கம் முடிவு செய்தது. அச்சங்க உறுப்பினர்கள் கூடி 10.01.1932 ஐ தாங்கள் சத்யாகிரகம் நடத்துவதற்கான தினமாகக்  குறித்தனர். அரசின் தடையை மீறி ஊர்வலம் செல்லவும் முடிவு செய்தனர்.

தேசபந்து வாலிபர் சங்கத்தைச் சேர்ந்த ஒன்பது பேர் சத்யாகிரகிகளாக அறிவிக்கப்பட்டனர். பி. எஸ். சுந்தரம் தலைமையில் அவர்கள் அணிவகுத்துச் செல்வதெனமுடிவானது. திட்டமிட்டபடி அன்றைய தினம் காலை 6 மணிக்கு ”வந்தே மாதரம்”, ”மகாத்மா காந்திக்கு ஜே” என்ற கோஷத்தோடு அவர்கள் ஊர்வலமாகப் புறப்பட்டனர்.

இரண்டு இரண்டு பேராக அணிவகுத்து வந்த சத்யாகிரகிகள் திருப்பூர் நகர வீதிகளின் வழியே வலம் வந்தனர். நகரக் காவல் நிலையம் அருகில் அவர்கள் வந்ததும் வேங்கையின் பாய்ச்சலோடு முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட காவலர்கள் தடிகளோடு பாய்ந்து வந்தனர். முன்னெச்சரிக்கை ஏதும் கொடுக்காமல் கண்மூடித்தனமாகத் தாக்க ஆரம்பித்தனர். திடீரென, அவர்களின் கவனமும், தாக்குதலும் ஊர்வலத்தின் முதல் வரிசையில் மூவர்ணக் கொடியை உயர்த்திப் பிடித்த படி நின்ற இளைஞன் மீது திரும்பியது.

Monday, 31 December 2018

கெத்து!


ஓவியங்கள் வரைவதில் மகனுக்கு ஈர்ப்பு இருந்தது. உள்ளூரில் நடத்தப்படும் போட்டிகளில் பங்கு கொண்டு வந்தான். அந்த ஈர்ப்பை ஈடுபாட்டுடன் கூடியதாய் மாற்ற சில முயற்சிகளை அவ்வப்போது செய்து வந்தேன். அதன் தொடர்ச்சியாக பத்திரிக்கைகளுக்கு அனுப்பலாம் எனச் சொன்னபோது பிரசுரமாகுமா? என எதிர் கேள்வியை சந்தேகமாய் கேட்டான்.

அனுப்புவோம். பிரசுரமாவதைப் பற்றி இப்போது யோசிக்க வேண்டாம்? எனச் சொன்னேன். நான்கு படங்கள், நான்கு பத்திரிக்கைகள் என முடிவு செய்தோம். நான்கு படங்களை வரைந்து தந்தான்.

அனுப்பி வைத்து விட்டு வாரம் தவறாது பிரசுரமாகி இருக்கிறதா? எனத் தேடத் தொடங்கினேன். அதுவே ஒரு பிரசவ வலியாய் இருந்தது. அவனோ, அது பற்றியெல்லாம் கவலை கொள்ளவில்லை. நேரம் கிடைக்கும் போது ஓரிரண்டு படங்களைத் தொடர்ந்து வரைந்து தந்து கொண்டிருந்தான். 

அவைகளை அனுப்பாமல் காத்திருந்தேன். எதிர்பாராத ஒரு தினத்தில் வீடு வந்த ”பாவையர் மலர்” இதழில்  அவனின் முதல் ஓவியம் பிரசுரமானது. அடுத்து ”தமிழ் இந்து” வில் பிரசுரமானது. நான் நினைத்தது போலவே அவனிடம் ஒரு மாற்றம் தெரிய ஆரம்பித்தது.

முகநூலில் பதிவேற்றி அதற்கு வந்த வாழ்த்துகளையும், விருப்பக்குறிகளையும் அவனிடம் காட்டினேன். அச்சமயத்தில் எழுத்தாளர் சுப்ரஜா சார் அவர்கள் அவனை வாழ்த்தியதோடு உள்பெட்டியில் அவனுக்கு பரிசாய் புத்தகங்கள் அனுப்புவதாய் சொல்லி இருந்தார். அதை அவனிடம் சொன்னேன். கூடவே, சிங்கப்பூரில் நடந்த ஒரு பரிசுப்போட்டிக்கு தேர்வான என் கதைக்கான சிறப்புப் பரிசை நான் சுப்ரஜா சாரிடமிருந்து தான் பெற்றேன் என்றேன்.